W poszukiwaniu Ptaka Czasu #4: Jajo mroku

03/05/2016 § 1 komentarz

Arcydzieło wyklute z mroku

jajo mrokuPrzyszło nam żegnać się z Pelissą, Bragonem, Marą, Bullrogiem, Fiołem i innymi bohaterami serialu W poszukiwaniu Ptaka Czasu. Album Jajo mroku to ostatnia odsłona kultowego komiksu, za który odpowiadają Serge Le Tendre (scenariusz) i Regis Loisel (rysunki). I od razu napiszę, iż jest to doskonałe zakończenie, a cała seria jest jedną z najciekawszych opowieści fantasy, jakie ostatnimi czasy gościły na polskim rynku. Wydawnictwo Egmont spisało się wyśmienicie – w przeciągu niespełna dwóch lat otrzymaliśmy wszystkie komiksy rozgrywające się w uniwersum.

W poszukiwaniu… to osiem albumów, zgrupowanych po cztery w dwóch sezonach. Jajo mroku należy do tzw. Cyklu Pelissy, który chronologicznie, względem czasu powstania, jest wcześniejszy. Natomiast względem czasu akcji mamy do czynienia z wydarzeniami, które dzieją się później. I pewnie dlatego wydawca podaje na okładce informację, że obcRégis Loiselujemy z „Cyklem drugim”. W recenzji z pierwszego tomu (klik! klik!) głośno zastanawiałem się zastanawiałem się, czy w wypadku tej produkcji „mamy do czynienia z arcydziełem sztuki graficznej”. Dziś chciałbym powrócić do postawionego wówczas pytania: Na czym ta „arcydzielność” polega?

Łowca, czyli poprzednia część, okazała się być wybijającą się ponad frankofońskie standardy pozycją. Pisałem o tym tu: klik! klik! Dlatego spodziewałem się, że będzie dobrze, a nawet bardzo dobrze, jednak konstrukcja opowieści oraz zaskakująca pointa, to prawdziwym mistrzowski majstersztyk. Przyznaję, lektura bieżącej pozycji wgniotła mnie w fotel. Scenarzysta nie poszedł na łatwiznę, a zafundował czytelnikom przygodę nieoczywistą, przewrotną i szokującą.

Bragon wraz z całą ekipą wspinają się na Oś Akbaru. Górę, z której według legendy dawni bogowie ulecieli ku gwiazdom. Górę, która jest ptasim rajem. Na samotnym szczycie na naszych śmiałków ma czekać jajo Ptaka Czasu. Jeśli uda się je zdobyć, to czarodziejka LoiselMara będzie miała szansę ocalić cały Akbar przed straszliwym Ramorem. Dodatkowo na scenę wkraczają dwie nowe postaci: strażnik Gniazda oraz Kiskill – nieśmiertelna dziewica, której przydzielono niezwykle ważną rolę w finale opowieści. Strażnik, to mędrzec uwięziony w dziecięcym ciele, który dzieli się z odwiedzającymi ponadczasowym mitem i przepowiada im przyszłość. Ostatecznie dla każdego ze znaczących bohaterów scenarzysta rozpisał zaskakujące zakończenie. Muszę przyznać, że w żaden sposób nie można się przygotować na to, co czeka czytelnika podczas lektury Jaja mroku. Nie chcę zdradzać żadnych szczegółów, aby nie odbierać autentycznej frajdy obcowania z komiksem.

Regis Loisel ze swoją kreską, która często sprawia wrażenie niestarannej, idealnie wpasowuje się w klimat opowieści. Mam wrażenie, że w omawianym tomie mocniej ptak czasuskupił się na rysunku postaci. Rzuca się w oczy ich dynamika oraz realistyczne (niepiękne) przedstawianie.

W poszukiwaniu Ptaka Czasu to wspaniała opowieść o szaleństwie, samotności i miłości. Wiernie kibicowaliśmy podstarzałemu rycerzowi i jego córce przez ponad 200 plansz cyklu, ale fabularna wolta, jaką przygotował Serge Le Tendre, skutecznie zbija nas z tropu. Daliśmy się wpuścić w maliny. I chyba na tym właśnie polega wybitność tej produkcji.

Serge Le Tendre (sc.), Régis Loisel (rys.), „W poszukiwaniu Ptaka Czasu #4: Jajo mroku”, przeł. Wojciech Birek, Klub Świata Komiksu – album 418, Wydawnictwo Egmont Polska Sp. z o.o., wyd. III, Warszawa 2016.

 [scenariusz: 6+, rysunki: 5+, kolory/cienie: 5]

loisel-pelissesklep {komiks można kupić tu: klik! klik!}
aleja komiksu

Recenzja napisana dla serwisu Aleja Komiksu, klikać :tu: tak! :tu:

Advertisements

Tagged: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

§ One Response to W poszukiwaniu Ptaka Czasu #4: Jajo mroku

  • davros pisze:

    nie zapominajmy, ze cykle powstały w odwrotnej chronologii (podaje za wikipedią)

    Cykl pierwszy:

    1. Muszla Ramora (La Conque de Ramor, 1983, wydanie polskie 1990)
    2. Świątynia Zapomnienia (Le Temple de l’oubli, 1984, wydanie polskie 1991)
    3. Łowca (Le Rige, 1985, wydanie polskie 1991)
    4. Jajo mroków (L’Œuf des ténèbres, 1987, wydanie polskie 1992)

    Cykl drugi:

    5. Przyjaciel Javin (L’Ami Javin, 1998, wydanie polskie 2000)
    6. Księga bogów (Le Grimoire des dieux, 2007, wydanie polskie 2008)
    7. Droga łowcy (La voie du Rige, 2010, wydanie polskie 2010)
    8. Rycerz Bragon (Le Chevalier Bragon, 2013, wydanie polskie 2014)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading W poszukiwaniu Ptaka Czasu #4: Jajo mroku at Kopiec Kreta.

meta

%d bloggers like this: